Wymagana jest możliwość pomiaru głębokości otworu z dokładnością około ±0,1 mm. Do takiego zadania w praktyce warsztatowej najczęściej stosuje się suwmiarkę wyposażoną w pręt do pomiaru głębokości (tzw. głębokościomierz wbudowany w suwmiarkę). Ustawia się stopę suwmiarki na krawędzi otworu lub na powierzchni odniesienia, a następnie wysuwa pręt do dna otworu i odczytuje wynik. Jest to metoda szybka i wystarczająca dla tolerancji rzędu dziesiątych części milimetra.
Odpowiedź "suwmiarka" jest więc właściwa, bo łączy dwie cechy: (1) umożliwia samą geometrię pomiaru głębokości (pręt sięga dna), (2) pozwala uzyskać wymaganą dokładność dla typowych zastosowań montażowych.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do treści pytania z następujących powodów:
- "mikrometr" – w potocznym ujęciu oznacza zwykle mikrometr zewnętrzny do średnic/grubości. Taki przyrząd nie służy do pomiaru głębokości otworu. Istnieją odmiany mikrometrów do głębokości, ale jeśli pytanie nie doprecyzowuje rodzaju, to jako ogólna odpowiedź jest to mylące.
- "przymiar liniowy" – może służyć do orientacyjnych odczytów długości, ale nie jest typowym narzędziem do pomiaru głębokości otworów z dokładnością ±0,1 mm (problemem jest bazowanie na krawędzi, odczyt, błąd ustawienia i brak stabilnego oparcia).
- "sprawdzian dwugraniczny" – to narzędzie do kontroli (przechodzi/nie przechodzi) w granicach tolerancji, a nie do uzyskania liczbowej wartości głębokości. Nie spełnia więc warunku "pomiaru" w sensie podania wyniku.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "głębokość otworu", w pierwszej kolejności rozważ narzędzia z końcówką/prętem do głębokości (suwmiarka, głębokościomierz). Gdy pojawia się "sprawdzian", zwykle chodzi o ocenę zgodności, a nie o odczyt liczbowy.
