U dziecka poniżej 1. roku życia ocena tętna powinna opierać się na miejscu, gdzie tętno jest wyczuwalne pewnie i szybko. W praktyce za najbardziej użyteczne uznaje się tętnicę ramienną (po wewnętrznej stronie ramienia, w bruździe dwugłowej) oraz tętnicę udową (w pachwinie). Są to naczynia o stosunkowo większym kalibrze, dzięki czemu palpacja jest łatwiejsza nawet u niespokojnego niemowlęcia.
Odpowiedź "tylko na tętnicy promieniowej" jest nieprawidłowa, ponieważ u niemowląt tętnica promieniowa jest mała i tętno może być trudne do uchwycenia, co zwiększa ryzyko błędnej oceny (np. uznania, że tętna nie ma, gdy w rzeczywistości jest słabo wyczuwalne).
Odpowiedzi zawierające tętnicę szyjną ("na tętnicy szyjnej lub udowej" oraz "tylko na tętnicy szyjnej") są problematyczne w kontekście opieki nad niemowlęciem. Tętno na szyi może być trudniejsze do prawidłowego i delikatnego badania u małego dziecka (mała szyja, ruchliwość, ryzyko zbyt mocnego ucisku). W praktyce dydaktycznej i opiekuńczej częściej wskazuje się miejsca bardziej dostępne i bezpieczne do szybkiej palpacji, czyli ramienne oraz udowe.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy niemowlęcia, szukaj odpowiedzi z tętnicą ramienną lub udową. Odpowiedzi z wyrazem "tylko" często są pułapką – w opiece i pierwszej pomocy zwykle dopuszcza się więcej niż jedno prawidłowe miejsce oceny, zależnie od warunków.
