Przy wyznaczaniu przemieszczeń poziomych w geodezji kluczowe jest nie tyle samo położenie punktu w globalnym układzie, ile zmiana położenia między dwiema (lub wieloma) epokami obserwacji. Żeby taką zmianę wiarygodnie wykryć, trzeba ograniczyć wpływ błędów, które działają podobnie na obserwacje wykonywane w tym samym czasie (np. błędy orbit/synchronizacji czasu, część wpływów atmosferycznych).
Temu służą pomiary różnicowe (często nazywane też pomiarami względnymi): pozycja punktu wyznaczana jest w odniesieniu do stacji bazowej/punktu odniesienia, a wynikiem jest wektor lub poprawka różnicowa. W praktyce geodezyjnej do monitoringu i prac o podwyższonej dokładności wykorzystuje się techniki takie jak RTK/PPK i inne warianty pozycjonowania względnego, bo pozwalają uzyskać stabilne, porównywalne w czasie wyniki.
- Odpowiedź "różnicowymi" jest poprawna, ponieważ pomiary przemieszczeń bazują na odniesieniu do punktu/stacji referencyjnej i na porównaniu wyników w czasie.
- Odpowiedź "bezwzględnymi" jest niepoprawna w typowym ujęciu geodezyjnym monitoringu, bo pozycjonowanie bezwzględne (samodzielne, bez odniesienia) zwykle nie zapewnia porównywalnej, milimetrowej/centymetrowej stabilności wymaganej do detekcji małych przemieszczeń.
- Odpowiedź "niezależnymi" nie stanowi standardowej klasyfikacji metod GNSS w kontekście wyznaczania przemieszczeń; może sugerować brak powiązania z punktem odniesienia, co jest przeciwne idei monitoringu deformacji.
- Odpowiedź "odniesienia" jest językowo niepoprawna jako typ pomiaru (to raczej cecha: posiadanie układu/punktu odniesienia), więc nie odpowiada na pytanie o klasyfikację.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawiają się słowa przemieszczenia, monitoring, deformacje, prawie zawsze chodzi o metody wymagające odniesienia i porównywania wyników, czyli podejście różnicowe/względne.
