Decybel (dB) to jednostka logarytmiczna, stosowana wtedy, gdy porównuje się wielkości w postaci ilorazu do wartości odniesienia. W ochronie środowiska najczęściej spotkasz ją w akustyce, czyli przy opisie i ocenie hałasu. Typowym wynikiem pomiaru jest poziom dźwięku/hałasu podawany w dB (często z uwzględnieniem ważenia częstotliwościowego, np. w praktyce pomiarowej spotyka się oznaczenia typu dB(A), ale samo pytanie wymaga jedynie skojarzenia jednostki dB z hałasem).
Odpowiedź "poziomu hałasu." jest poprawna, bo hałas jest zjawiskiem akustycznym, a jego natężenie w środowisku opisuje się właśnie poziomem w decybelach, co ułatwia przedstawianie bardzo dużego zakresu wartości w czytelnej skali.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do jednostki dB:
- "stopnia zasolenia wody." – zasolenie opisuje się zwykle poprzez stężenie/udział soli w wodzie, a więc wielkości o charakterze chemicznym (nie skala decybelowa).
- "stopnia zanieczyszczenia powietrza." – zanieczyszczenia powietrza podaje się jako stężenia lub poziomy substancji (np. masowe/objętościowe), a nie w dB.
- "oddziaływania pól elektromagnetycznych." – pola elektromagnetyczne w ocenie środowiskowej opisuje się parametrami fizycznymi właściwymi dla PEM (np. natężeniem pola), a nie standardowo w dB w typowym ujęciu pomiarów środowiskowych na tym poziomie egzaminu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się dB, w pierwszej kolejności sprawdź, czy w odpowiedziach jest hałas/dźwięk. To jedno z najczęstszych i najbardziej jednoznacznych skojarzeń w podstawowych zagadnieniach monitoringu środowiska.
