Rysunek montażowy (często nazywany też złożeniowym w praktyce zakładowej) służy do pokazania, jak poszczególne części tworzą zespół i w jaki sposób mają być ze sobą połączone. Typowe cechy takiego rysunku to przedstawienie kilku elementów jednocześnie, ich wzajemne położenie, sposób połączeń (np. śruby, wpusty, kołki), a często także oznaczenia pozycji (numery elementów) powiązane z zestawieniem części. Taki dokument jest szczególnie potrzebny w montażu oraz przy kontroli kompletności zespołu.
Odpowiedź "operacyjny" jest nieprawidłowa, ponieważ rysunek operacyjny (technologiczny) jest związany z przebiegiem procesu wytwarzania, czyli z tym, jak wykonać operacje obróbkowe lub montażowe krok po kroku. W praktyce może zawierać wskazówki technologiczne, bazowanie czy parametry obróbki, ale jego celem nie jest przede wszystkim pokazanie kompletnego złożenia konstrukcyjnego.
Odpowiedź "wykonawczy" jest nieprawidłowa, bo rysunek wykonawczy dotyczy pojedynczego detalu i stanowi podstawę do jego wytworzenia: zawiera pełne wymiarowanie, tolerancje, chropowatość, materiał i wymagania techniczne. Jeśli ilustracja przedstawia kilka części w zespole i ich ułożenie, to nie jest to typowy rysunek wykonawczy.
Odpowiedź "zestawieniowy" także jest nieprawidłowa. Dokument zestawieniowy koncentruje się na zestawieniu części (wykazie elementów, ilości, oznaczeniach), a nie na samym graficznym przedstawieniu montażu. Owszem, rysunek montażowy często bywa powiązany z zestawieniem, ale jest to inny typ informacji: graficzne złożenie vs tabela/wykaz.
Wskazówka egzaminacyjna: rozpoznając typ rysunku, szukaj odpowiedzi na pytanie "do czego ma służyć ten dokument?". Jeśli ma pomóc złożyć elementy w całość, najczęściej będzie to rysunek montażowy. Jeśli ma pomóc wykonać detal – wykonawczy. Jeśli ma opisać kroki procesu – operacyjny/technologiczny.
