W chorobach serca (często także przy nadciśnieniu) jednym z praktycznych celów żywieniowych jest ograniczanie sodu oraz unikanie produktów o wysokiej zawartości tłuszczu, zwłaszcza gdy są to przekąski wysoko przetworzone. Istotny jest też błonnik, bo sprzyja lepszej kontroli masy ciała i profilu lipidowego oraz ogólnie poprawia jakość diety.
W podanej tabeli "Pieczone ziemniaki" wyróżniają się tym, że mają 0 g tłuszczu i niski sód (10 mg), a przy tym zawierają 2 g błonnika. Na tle pozostałych pozycji jest to najbezpieczniejszy i najmniej obciążający wybór dla osoby z chorobą serca.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są mniej właściwe w realiach opieki dietetycznej?
- "Chipsy ziemniaczane" – mimo że są z ziemniaków, zwykle są produktem wysoko przetworzonym; w tabeli mają wyraźnie więcej sodu (170 mg) i tłuszczu (10 g) oraz mało błonnika (1 g). To typowy przykład przekąski, którą w diecie kardiologicznej ogranicza się.
- "Orzechy nerkowca" – mają bardzo mało sodu, ale w tabeli zawierają 13 g tłuszczu. W praktyce orzechy mogą być elementem zdrowej diety (zależy od rodzaju tłuszczu i porcji), jednak w tym zadaniu kryteria oceny są uproszczone do trzech parametrów, a wysoka liczba gramów tłuszczu pogarsza wynik porównania.
- "Batonik czekoladowy" – ma najwyższą zawartość tłuszczu (14 g) i wysoki sód (140 mg) przy niskim błonniku (1 g). Dodatkowo (choć nie ujęto tego w tabeli) takie produkty często są bogate w cukry proste, co również nie sprzyja profilaktyce sercowo-naczyniowej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy masz tabelę z kilkoma parametrami, najpierw ustal, które z nich są kluczowe dla danego schorzenia (tu: sód i tłuszcz, pomocniczo błonnik), a dopiero potem porównuj liczby. Jeśli w odpowiedziach pojawiają się "przekąski" typu chipsy/baton, zachowaj czujność – często mają wyższy sód i tłuszcz.
