Azotowanie jest obróbką cieplno-chemiczną, której efektem jest utworzenie utwardzonej warstwy wierzchniej. W zadaniu nie trzeba jednak znać mechanizmu dyfuzji azotu ani typowych zakresów twardości dla stali – kluczowe jest poprawne odczytanie danych liczbowych z tabeli i wskazanie wartości największej.
W kolumnie "Twardość po azotowaniu (HV)" podano cztery wyniki: 1200 dla "stali nierdzewnej", 950 dla "stali konstrukcyjnej", 1400 dla "stali narzędziowej" oraz 1100 dla "stali stopowej". Porównując te liczby, widać, że 1400 HV jest wartością maksymalną. Oznacza to, że materiał przypisany do tej liczby osiągnął najwyższą twardość po procesie – jest nim "stal narzędziowa".
Pozostałe odpowiedzi są błędne, ponieważ odpowiadają mniejszym wartościom HV: "stal nierdzewna" ma 1200 HV, "stal stopowa" 1100 HV, a "stal konstrukcyjna" 950 HV. Typowym błędem na egzaminie jest wybór na podstawie intuicji (np. kojarzenie, że stale narzędziowe bywają twarde) zamiast sprawdzenia liczb albo pomylenie wierszy i odczytanie wartości z niewłaściwej kolumny. Najbezpieczniejsza strategia to zawsze: znaleźć w tabeli największą liczbę i dopiero potem odczytać odpowiadający jej materiał.
