Próba szczelności instalacji wodociągowej ma na celu potwierdzenie, że układ (rury, kształtki, armatura i połączenia) nie powoduje ubytku medium przy zadanym ciśnieniu próbnym. W praktyce obserwuje się zachowanie ciśnienia w czasie: jeżeli instalacja jest szczelna, po etapie odpowietrzenia i stabilizacji warunków pomiaru wskazanie manometru powinno pozostać zasadniczo stałe w zadanym okresie obserwacji.
W przedstawionej tabeli ciśnienie zmniejsza się równomiernie: 3,0 bar na początku, następnie 2,9 bar po 10 minutach, 2,8 bar po 20 minutach i 2,7 bar po 30 minutach. Taki monotoniczny spadek ciśnienia jest typowym sygnałem, że w instalacji występuje ubytek (np. przez nieszczelne połączenie, zawór, korek próbny) albo układ nie został właściwie odpowietrzony. W realnym odbiorze rozróżnia się te przyczyny procedurą (stabilizacja, kontrola odpowietrzenia, sprawdzenie połączeń), ale sama tendencja spadkowa nie potwierdza prawidłowej szczelności.
Odpowiedź "Instalacja jest szczelna" jest niezgodna z obserwacją, bo szczelność oznacza brak ubytku powodującego spadek ciśnienia w czasie próby. Odpowiedzi "Ciśnienie jest zbyt wysokie" i "Ciśnienie jest zbyt niskie" nie rozwiązują istoty problemu: pytanie dotyczy oceny wyniku próby, a nie doboru poziomu ciśnienia próbnego. Z samej tabeli nie wynika też, że 3 bar jest błędną wartością – kluczowy jest kierunek i zmiana wskazań w czasie.
Wskazówka egzaminacyjna: przy analizie takich tabel najpierw sprawdź, czy ciśnienie jest stabilne. Jeżeli wykres/tabela pokazuje stały spadek w kolejnych odczytach, najczęściej wniosek dotyczy nieszczelności (lub błędów przygotowania próby), a nie "za wysokiego/za niskiego" ciśnienia.
