Storno czarne to sposób poprawy błędu księgowego polegający na dokonaniu dodatkowego zapisu korygującego bez "wycofywania" zapisu pierwotnego. W praktyce oznacza to, że błędny zapis pozostaje w ewidencji jako część obrotów, a korekta jest ujęta jako kolejny zapis (również "na czarno", czyli dodatni).
Z tego powodu na kontach, których dotyczy korekta, rośnie suma zapisów po stronach Wn i/lub Ma, czyli obroty zostają zawyżone. To właśnie odróżnia storno czarne od storna czerwonego, które działa zapisem ujemnym i nie powoduje takiego "napompowania" obrotów.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "zaniżenie obrotów" – storno czarne nie zmniejsza obrotów, tylko dodaje kolejny zapis, więc obroty rosną, a nie maleją.
- "zaniżenie sald końcowych" – saldo końcowe zależy od łącznego efektu zapisów Wn i Ma, a nie od samego faktu zastosowania storna czarnego. Korekta ma doprowadzić do stanu prawidłowego (nie "zaniżonego" z definicji).
- "zawyżenie sald końcowych" – analogicznie, celem korekty jest uzyskanie prawidłowego salda, a skutek w postaci "zawyżenia salda" nie jest cechą storna czarnego jako metody. Charakterystycznym, typowym skutkiem metody jest natomiast wzrost obrotów.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pada "storno czarne", najpierw pomyśl: czy pierwotny zapis zostaje, a korekta jest dopisana? Jeśli tak, to obroty zwykle się zwiększą, bo pojawia się dodatkowy zapis w obrotach.
