Sterowanie maszynami elektrycznymi można opisać poprzez sposób organizacji logiki załączania i zależności między odbiorami.
Sterowanie sekwencyjne polega na tym, że układ realizuje kolejne etapy w określonej kolejności: krok 2 może zostać wykonany dopiero wtedy, gdy spełnione są warunki zakończenia kroku 1 (np. potwierdzenie z czujnika, upłynięcie czasu, osiągnięcie prędkości). W praktyce stosuje się je m.in. przy rozruchu kilku silników w linii, aby ograniczyć jednoczesne obciążenie sieci i wymusić bezpieczną kolejność.
Sterowanie równoległe oznacza, że różne gałęzie logiki mogą działać niezależnie, a kilka urządzeń może być załączonych w tym samym czasie, jeśli spełnione są ich warunki. Przykładem jest jednoczesna praca kilku wentylatorów lub pomp, gdy zapotrzebowanie jest wysokie.
Dlatego poprawne jest stwierdzenie, że w układzie sekwencyjnym urządzenia/operacje są uruchamiane "jedna po drugiej", a w układzie równoległym mogą pracować jednocześnie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Odwracają definicje: przypisują jednoczesność sekwencji, a kolejność układowi równoległemu.
- Zawierają kategoryczne słowa typu "zawsze" w miejscach, gdzie nie wynika to z definicji; to typowy sygnał, że twierdzenie jest zbyt mocne.
- Sugerują, że układ równoległy "zawsze" działa sekwencyjnie, co jest sprzeczne z ideą niezależnych gałęzi sterowania.
Na egzaminie zwracaj uwagę na kwantyfikatory ("zawsze", "mogą") i na to, czy pytanie dotyczy logiki sterowania (kolejności/warunków) czy fizycznego faktu jednoczesnej pracy.
