Usługa serwera sieci Web (WWW) jest kojarzona przede wszystkim z dwoma protokołami dostępowymi dla użytkownika końcowego:
- HTTP – podstawowy, nieszyfrowany dostęp do zasobów WWW,
- HTTPS – dostęp do zasobów WWW realizowany w sposób szyfrowany (HTTP uruchomiony na połączeniu zapewniającym poufność i integralność).
W praktyce, aby komputer z uruchomioną usługą WWW był osiągalny z sieci, zapora na tym komputerze musi przepuszczać ruch przychodzący do odpowiednich portów. Najczęściej są to porty 80 dla HTTP oraz 443 dla HTTPS (oba w typowych wdrożeniach po TCP). Dlatego odpowiedź "80 i 443" jest właściwa.
Dlaczego pozostałe zestawy są błędne?
- "20 i 21" to porty tradycyjnie kojarzone z FTP (transfer plików). Odblokowanie ich nie udostępni strony WWW w przeglądarce.
- "20 i 1024" łączy port FTP (20) z portem 1024, który bywa kojarzony z początkiem zakresu portów wyższych, ale nie jest standardowym portem usługi WWW. Taki zestaw nie odpowiada typowej publikacji HTTP/HTTPS.
- "80 i 1024" zawiera poprawny port HTTP (80), ale drugi port nie jest standardowym portem dla szyfrowanego WWW. Jeśli celem jest obsługa zarówno HTTP, jak i HTTPS, brak 443 spowoduje niedostępność HTTPS.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "serwer sieci Web", najpierw przypomnij sobie standardowe porty dla przeglądarki (HTTP/HTTPS), a dopiero potem rozważ inne usługi (FTP, SSH, DNS), które mają zupełnie inne zastosowania.