Posadowienie bezpośrednie (fundamenty płytkie) polega na przekazaniu obciążeń z budynku na grunt przez element fundamentu znajdujący się stosunkowo płytko pod poziomem terenu. Typowe rozwiązania to: ławy fundamentowe pod ściany, stopy fundamentowe pod słupy oraz płyty fundamentowe pod większą część obiektu.
Na rysunku przedstawiającym posadowienie bezpośrednie zwykle widać, że:
- fundament opiera się bezpośrednio na gruncie rodzimym lub na przygotowanej warstwie podkładowej (np. chudy beton),
- nie ma smukłych, długich elementów sięgających głęboko (takich jak pale),
- główna praca polega na rozłożeniu obciążeń na większą powierzchnię styku z gruntem.
Odpowiedź uznana za poprawną wskazuje rysunek, na którym widoczne są cechy fundamentu płytkiego. Pozostałe warianty w tego typu zadaniach najczęściej przedstawiają rozwiązania posadowienia pośredniego (np. pale, studnie fundamentowe) albo elementy konstrukcyjne, które nie są fundamentem (np. ściany podziemia bez właściwego posadowienia pokazane w przekroju w sposób mylący).
Jak odróżniać odpowiedzi na egzaminie:
- Jeśli widzisz elementy długie i wąskie, wchodzące głęboko w grunt i przenoszące obciążenia na niższe warstwy – to zwykle posadowienie pośrednie.
- Jeśli widzisz masywną ławę/stopę/płytę tuż pod terenem, pracującą powierzchnią styku – to posadowienie bezpośrednie.
Warto ćwiczyć rozpoznawanie przekrojów fundamentów na rysunkach, bo w praktyce budowy betoniarz-zbrojarz często weryfikuje zbrojenie i geometrię ław, stóp oraz płyt, a więc musi poprawnie identyfikować rodzaj posadowienia.
