W karcie technologicznej zapis kolorów ma być jednoznacznym podsumowaniem liczby farb użytych na poszczególnych stronach (lub stronach arkusza) pracy. W praktyce liczy się oddzielnie:
- farby procesowe (typowo składowe CMYK),
- farby dodatkowe (spot), np. określane jako Pantone.
Na pierwszej stronie wskazano użycie: "zielononiebieskiego", "purpurowego", "czarnego" i dwóch kolorów Pantone. W terminologii poligraficznej "zielononiebieski" odpowiada cyjanowi, a "purpurowy" odpowiada magencie. Razem z czernią daje to trzy farby procesowe. Dodatkowo użyto dwóch odrębnych farb Pantone, które zawsze zwiększają liczbę farb, bo są osobnymi farbami drukarskimi. Zatem strona 1 to 3 (procesowe) + 2 (Pantone) = 5.
Na drugiej stronie użyto: czarnego, żółtego i jednego Pantone. To oznacza dwie farby procesowe (czerń i żółcień) oraz jedną farbę dodatkową (Pantone). Suma farb na stronie 2 wynosi więc 3.
Stąd poprawny zapis to "5 + 3", czyli 5 farb na pierwszej stronie i 3 farby na drugiej stronie.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "3 + 2" pomija informację, że druga strona ma inną liczbę farb niż pierwsza, więc nie opisuje pracy dwustronnej zgodnie z treścią.
- "(3 + 2) + (2 + 1)" jest nadmiernie skomplikowane: rozbija zapis na składniki, ale karta technologiczna zwykle wymaga zwięzłego podsumowania liczby farb na stronę, a nie działań w nawiasach.
- "(3 + 2) + P(2 + 1)" miesza konwencje zapisu i wprowadza niejednoznaczny symbol "P", który nie jest tu konieczny do zrozumienia, a dodatkowo utrudnia porównanie stron.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw wypisz farby na stronie, rozdziel na procesowe i dodatkowe, a potem policz je jako liczbę unikalnych farb drukarskich.
