Atrycja oznacza powolne, zwykle postępujące z wiekiem starcie twardych tkanek zęba, którego główną przyczyną jest kontakt zęba z zębem. Najczęściej dotyczy powierzchni żujących i brzegów siecznych, może się nasilać przy parafunkcjach (np. zaciskaniu, zgrzytaniu), ale sam mechanizm jest mechaniczny: tarcie dwóch zębów o siebie.
Dlatego w podanym opisie ("kontakt zęba z zębem" oraz "wraz z wiekiem") właściwym terminem jest atrycja.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Erozja to utrata tkanek wywołana czynnikami chemicznymi (działanie kwasów), a nie kontaktem ząb–ząb. Typowo wiąże się z dietą, refluksem lub innymi źródłami kwasów.
- Abrazja ma charakter mechaniczny, ale powstaje wskutek tarcia ciałem obcym (np. nieprawidłowe szczotkowanie, nawyki), czyli nie jest to bezpośredni kontakt dwóch zębów.
- Abfrakcja wiąże się z przeciążeniami i koncentracją naprężeń, zwykle w okolicy przyszyjkowej, co prowadzi do charakterystycznych ubytków klinowatych. Mechanizm nie jest typowym "starciem" przez tarcie ząb–ząb.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach rozpoznawaj czynnik sprawczy: ząb–ząb = atrycja, kwasy = erozja, ciało obce = abrazja, przeciążenia = abfrakcja.
