Poziomy sygnału podane w zadaniu są wyrażone w dBμV, czyli jako logarytmiczny poziom napięcia odniesiony do 1 μV. W praktyce instalacji RTV często operuje się właśnie poziomami w dBμV, bo łatwo wtedy sumować/odejmować zyski i straty w torze.
W tym zadaniu interesuje nas, jakie wzmocnienie powinien mieć wzmacniacz, aby na wejściu antenowym odbiornika uzyskać poziom 60 dBμV, skoro z anteny (w danym punkcie) mamy 40 dBμV. Dla poziomów wyrażonych w dB zasada jest prosta: wymagany przyrost poziomu w dB to różnica poziomu docelowego i początkowego.
Obliczenie:
- Poziom dostępny: 40 dBμV
- Poziom wymagany: 60 dBμV
- Wymagane wzmocnienie: 60 − 40 = 20 dB
Odpowiedź "20 dB" jest poprawna, bo dokładnie o tyle trzeba podnieść poziom sygnału.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- "40 dB" – to wartość równa poziomowi wejściowemu, a nie przyrostowi. Zastosowanie 40 dB wzmocnienia dałoby poziom 80 dBμV (przy idealnym założeniu braku strat), czyli za dużo.
- "60 dB" – to poziom, który chcemy uzyskać na wejściu odbiornika, ale nie jest to wzmocnienie. To typowy błąd polegający na pomyleniu wartości docelowej z parametrem urządzenia.
- "100 dB" – powstaje często przez niepoprawne "dodanie" 40 i 60. Wzmacniacz o tak dużym wzmocnieniu byłby skrajnie nieadekwatny i mógłby prowadzić do przesterowania kolejnych stopni toru.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w zadaniu podane są dwa poziomy w dB i pytają o wzmocnienie/tłumienie, najczęściej wystarczy odjąć: poziom wyjściowy minus poziom wejściowy. W realnym torze można jeszcze doliczać tłumienia kabli/rozdzielaczy, ale tutaj nie są podane, więc ich nie uwzględniamy.
