Późnym latem celem pielęgnacji krzewów ozdobnych jest stopniowe zakończenie intensywnego wzrostu i przygotowanie roślin do okresu spoczynku. W tym czasie kluczowe jest, aby nie prowokować roślin do wytwarzania nowych, miękkich przyrostów.
Odpowiedź "azotowych" jest właściwa, ponieważ azot (N) odpowiada głównie za wzrost wegetatywny: rozwój liści i młodych pędów oraz intensywną, "soczystą" tkankę. Jeśli zastosuje się azot późnym latem, roślina może dalej rosnąć zamiast przechodzić w fazę dojrzewania pędów. W praktyce zwiększa to ryzyko, że nowe przyrosty nie zdążą się odpowiednio przygotować do zimy, a następnie będą bardziej podatne na uszkodzenia niską temperaturą.
Pozostałe propozycje są typowymi "zmyłkami" opartymi na tym, że także należą do ważnych składników pokarmowych, ale nie oddają głównego problemu późnego lata:
- "potasowych" – potas jest często kojarzony z poprawą gospodarki wodnej i odpornością tkanek, dlatego bywa składnikiem nawozów stosowanych w drugiej części sezonu. Sam fakt, że potas jest istotny, nie czyni go składnikiem "zakazanym" późnym latem.
- "fosforowych" – fosfor wiąże się m.in. z rozwojem systemu korzeniowego i procesami energetycznymi roślin. To nie fosfor jest typowo wskazywany jako czynnik wywołujący niepożądane, późne przyrosty pędów.
- "wapniowych" – wapń wpływa na budowę ścian komórkowych i odczyn gleby (w zależności od formy nawozu). Nie jest standardowo wskazywany jako składnik, którego należy unikać pod koniec lata z powodu stymulacji wzrostu pędów.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "późnym latem" i "nie należy", najczęściej sprawdzana jest zasada: nie pobudzać wzrostu azotem pod koniec sezonu. Warto umieć powiązać składnik z jego dominującym działaniem na roślinę.
