W instalacjach okrętowych dobór pompy zależy przede wszystkim od rodzaju medium (lepkość, smarność, zawartość zanieczyszczeń), wymaganej wydajności, dopuszczalnych pulsacji przepływu i warunków zasysania. "Pozostałościowy olej napędowy" sugeruje paliwo z domieszką osadów, wody lub zanieczyszczeń, a więc medium potencjalnie trudniejsze do przetłaczania niż czysty olej napędowy.
Odpowiedź "śrubowych" jest właściwa, ponieważ pompy śrubowe (wyporowe) zapewniają stosunkowo równomierny przepływ i dobrze radzą sobie z cieczami o większej lepkości. W praktyce okrętowej są często kojarzone z przetłaczaniem paliw i olejów, w tym frakcji "gorszych" lub pozostałości, gdzie wymagana jest stabilna praca i odporność na pogorszone własności medium.
Odpowiedź "tłokowych" może wydawać się kusząca, bo to także pompy wyporowe, ale zwykle wiążą się z większą pulsacją, bardziej złożoną obsługą i innymi typowymi zastosowaniami. Bez dodatkowego doprecyzowania układu trudno uznać je za najbardziej typowy wybór do transportu pozostałości paliwowych na statku.
Odpowiedź "śmigłowych" jest problematyczna: to określenie nie odpowiada standardowej klasyfikacji pomp stosowanych do przetłaczania paliw w siłowni okrętowej i może wprowadzać w błąd przez skojarzenie ze statkiem (śruba napędowa/śmigło).
Odpowiedź "membranowych" odnosi się do pomp, które bywają używane do wybranych mediów i zadań (np. chemikalia, media agresywne lub zabrudzone), jednak w typowych instalacjach paliwowych na statkach nie są najbardziej charakterystycznym rozwiązaniem do transportu pozostałości paliwowych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się medium lepkie lub zanieczyszczone, w pierwszej kolejności rozważ pompy wyporowe przeznaczone do paliw/olejów, a następnie oceń, które typy są typowo spotykane w siłowni okrętowej.
