Przygotowanie gleby na talerzach polega na wykonaniu wielu pojedynczych, płytkich zagłębień w glebie, w których później sadzi się sadzonki. W wersji ręcznej (np. motyką leśną lub szpadlem) pracownik wykonuje kolejne talerze dokładnie w wyznaczonych punktach przyszłego sadzenia.
Z tego powodu jest to typowa praca punktowa, a jej efekt można jednoznacznie opisać jako liczbę wykonanych miejsc (talerzy). Rozliczanie w tysiącach sztuk (tys. szt.) jest praktyczne, bo nakład pracy zależy od tego, ile talerzy wykonano, a nie od samej powierzchni działki.
Dlaczego nie inne jednostki?
- Hektary stosuje się głównie przy pracach powierzchniowych, gdy przygotowuje się całą powierzchnię (np. orka, uprawa broną). W talerzach liczba punktów na 1 ha może być różna w zależności od rozstawy sadzonek, więc rozliczenie "na hektar" byłoby mniej precyzyjne.
- Metry bieżące pasują do robót liniowych (np. rowki, bruzdy, ogrodzenia), a talerze nie są wykonywane w sposób liniowy jako ciągły odcinek.
- Metry kwadratowe dotyczą zwykle powierzchni niewielkich płatów prac, ale w talerzach rozproszonych po powierzchni nie mierzy się realnie "pokrytej" powierzchni, tylko liczy punkty przygotowania.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli praca tworzy miejsca sadzenia (talerze, doły), zwykle rozlicza się ją w sztukach (często w tysiącach sztuk). Jeśli praca obejmuje całą powierzchnię, częściej pojawi się jednostka ha.
