W klasyfikacji wad towarów rozróżnia się m.in. wady jawne i wady ukryte. Kryterium jest to, czy wadę da się stwierdzić podczas zwykłych oględzin/odbioru towaru, bez specjalistycznych badań. Papier ksero, który uległ zawilgoceniu, zazwyczaj ma łatwo dostrzegalne objawy: pofalowanie, miękkość, sklejanie arkuszy, pogorszenie wydruku lub zacięcia w urządzeniach. Z tego powodu taka wada jest kwalifikowana jako jawna.
Drugie rozróżnienie dotyczy istotności wady: zasadnicza oznacza, że wada w istotny sposób zmniejsza przydatność towaru do typowego użytku albo znacząco obniża jego wartość handlową; nieistotna to taka, która ma niewielki wpływ na funkcję/ sprzedaż (np. drobne, czysto estetyczne odchylenia, jeśli towar dalej spełnia swoją rolę).
W przypadku papieru ksero wilgoć często powoduje problemy w praktyce magazynowo-handlowej: rośnie ryzyko zacięć w drukarce, spada jakość wydruku i towar może nie spełniać oczekiwań klienta. Dlatego zawilgocenie zwykle uznaje się za wadę zasadniczą, a nie jedynie kosmetyczną. Połączenie tych dwóch kryteriów prowadzi do odpowiedzi: zasadnicza jawna.
- Odpowiedzi z określeniem ukryta są nieprawidłowe, bo zawilgocenie co do zasady da się zauważyć przy kontroli partii papieru.
- Odpowiedzi z określeniem nieistotna są nieprawidłowe, ponieważ wilgoć wpływa na podstawową funkcję papieru (druk/kopiowanie) i na jego wartość w sprzedaży.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw oceń, czy wada jest wykrywalna przy oględzinach (jawna/ukryta), a dopiero potem, czy wpływa na użyteczność towaru (zasadnicza/nieistotna).
