W pytaniu kluczowe jest sformułowanie "wysoki poziom natężenia dźwięku", czyli narażenie na hałas. Hałas jest czynnikiem szkodliwym w środowisku pracy, który w pierwszej kolejności oddziałuje na narząd słuchu. Długotrwała lub intensywna ekspozycja może powodować przejściowe podwyższenie progu słyszenia (uczucie "przytkania" uszu, szumy uszne), a w dalszej perspektywie trwałe uszkodzenia prowadzące do niedosłuchu zawodowego. Dlatego odpowiedź "uszkodzenie narządu słuchu" jest właściwa.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "zmiany w układzie kostnym" – takie skutki wiąże się raczej z innymi czynnikami, np. długotrwałymi drganiami ogólnymi lub miejscowymi, przeciążeniami układu ruchu, urazami mechanicznymi. Sam hałas nie jest typowym czynnikiem powodującym zmiany kostne.
- "uszkodzenie skóry rąk" – dotyczy zagrożeń mechanicznych (otarcia, przecięcia), chemicznych (substancje drażniące) lub termicznych. Hałas nie uszkadza skóry rąk w sposób bezpośredni.
- "porażenie prądem elektrycznym" – jest to skutek zagrożeń elektrycznych (napięcie, uszkodzona izolacja, niewłaściwe zabezpieczenia). W pytaniu wskazano czynnik dźwiękowy, więc ta odpowiedź nie pasuje do przyczyny narażenia.
Z punktu widzenia praktyki mechatronika warto pamiętać, że źródłem hałasu w pneumatyce bywają m.in. przedmuchy sprężonego powietrza, nieszczelności, praca sprężarek, szybkie odpowietrzanie oraz narzędzia pneumatyczne. Ograniczanie narażenia obejmuje zarówno działania techniczne (tłumiki, serwis, obudowy), jak i organizacyjne oraz stosowanie ochronników słuchu dobranych do poziomu hałasu.
