Podczas szlifowania materiał jest ścierany przez ściernicę lub tarczę, co powoduje powstawanie pyłu i drobnych cząstek (także odprysków). Te cząstki mogą być unoszone w powietrzu i łatwo trafiają do oczu. Skutki to m.in. podrażnienie spojówek, "piasek w oczach", a w gorszych przypadkach mikrourazy i uszkodzenia powierzchni oka. Z tego powodu w praktyce BHP jednym z podstawowych środków ochrony indywidualnej przy szlifowaniu są okulary lub gogle.
Odpowiedź "zapylenie oczu" pasuje do sformułowania "przede wszystkim", bo odnosi się do najbardziej typowego narażenia wynikającego bezpośrednio z procesu obróbki ściernej: emisji pyłu i cząstek.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są mniej trafne w ujęciu "przede wszystkim"?
- "promieniowanie świetlne" – przy szlifierce mogą być widoczne iskry, ale nie jest to typowo klasyfikowane jako dominujące narażenie w porównaniu z pyłem i cząstkami. Ochrona oczu jest potrzebna głównie z powodu pyłu/odprysków, a nie z powodu promieniowania.
- "promieniowanie cieplne" – element obrabiany może się nagrzewać, jednak nie jest to zazwyczaj główne narażenie dla pracownika w porównaniu z ekspozycją na cząstki i pył. Ryzyko poparzenia dotyczy raczej kontaktu z rozgrzanym detalem niż promieniowania.
- "porażenie prądem elektrycznym" – jest możliwe przy uszkodzeniu instalacji lub sprzętu, ale nie stanowi "przede wszystkim" typowego narażenia samej czynności szlifowania. To zagrożenie zależy głównie od stanu technicznego urządzenia i ochrony przeciwporażeniowej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "przede wszystkim", warto wskazać narażenie najbardziej charakterystyczne dla danego procesu technologicznego. Dla szlifowania są to pyły i cząstki, a więc ryzyko dla oczu oraz dróg oddechowych (choć to drugie nie zostało tu podane w odpowiedziach).
