W sytuacji awarii przewodów gazowych kluczowe jest to, że zagrożenie ma charakter atmosferyczny: może pojawić się toksyczny gaz lub para, ryzyko niedoboru tlenu (wypieranie tlenu) oraz ryzyko powstania atmosfery wybuchowej. W takich warunkach sama odzież robocza ani standardowe środki filtrujące zwykle nie zapewniają bezpiecznej pracy.
Pokazana na rysunku odzież odpowiada zestawowi typu kombinezon gazoszczelny z elementem na plecach wskazującym na autonomiczny aparat powietrzny. Taki zestaw działa na zasadzie izolacji: odcina ciało (skórę) i drogi oddechowe od otoczenia, a powietrze do oddychania pochodzi z niezależnego źródła. To jest typowe podejście w działaniach w strefie potencjalnie skażonej lub o niepewnym składzie atmosfery.
Odpowiedź "gazowych." jest więc właściwa, bo to właśnie awaria instalacji gazowej tworzy scenariusz, w którym uzasadnione jest zastosowanie gazoszczelnej ochrony całego ciała wraz z niezależnym źródłem powietrza.
Pozostałe odpowiedzi są nieadekwatne do widocznego zestawu ochronnego:
- "elektrycznych." – zagrożenie porażeniem wymaga przede wszystkim środków elektroizolacyjnych (np. rękawic i odzieży o właściwościach dielektrycznych) oraz procedur odłączenia napięcia; kombinezon gazoszczelny z aparatem oddechowym nie jest typowym rozwiązaniem na samą awarię elektryczną.
- "wentylacyjnych." – awaria wentylacji może pogarszać jakość powietrza, ale sama w sobie nie determinuje użycia kombinezonu gazoszczelnego; dobór ochrony zależy od konkretnego czynnika szkodliwego, a nie od rodzaju kanałów.
- "wodociągowych." – woda i zalanie wiążą się raczej z ochroną przed wilgocią i poślizgiem (odzież wodoodporna, obuwie ochronne), a nie z pełną izolacją gazoszczelną i aparatem oddechowym.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się awaria gazowa i na ilustracji widać kaptur z wizjerem oraz "plecak" aparatu, myśl o ochronie izolującej (gazoszczelnej), a nie o ochronie jedynie przed cieczami czy pyłami.
