Zadanie polega na odczycie danych z tabeli, a nie na wykonywaniu obliczeń. Tabela "Ryzyko utraty słuchu [%]" ma dwie osie:
- wiersze: równoważny poziom dźwięku w dB (np. 80, 85, 90, 95, 100…),
- kolumny: czas ekspozycji w latach (np. 5, 10, 15, 20…).
Aby znaleźć ryzyko dla pracownika, który przez 15 lat pracował przy hałasie 95 dB, trzeba:
- odszukać wiersz opisany "95",
- odszukać kolumnę opisaną "15",
- odczytać wartość w punkcie przecięcia.
W komórce na przecięciu 95 dB i 15 lat znajduje się wartość 24%. Oznacza to, że zgodnie z prognozą z tabeli ryzyko utraty słuchu przy takim narażeniu wynosi 24%.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Wynikają z typowych pomyłek przy czytaniu tabel:
- "17%" to odczyt z tego samego wiersza (95 dB), ale z kolumny 10 lat — błąd przesunięcia o jedną kolumnę.
- "28%" to odczyt z wiersza 95 dB, ale z kolumny 20 lat — błąd wyboru wartości dla dłuższej ekspozycji niż w treści.
- "37%" odpowiada kolumnie 15 lat, ale dla wyższego poziomu hałasu (np. 100 dB) — błąd przesunięcia do sąsiedniego wiersza.
W praktyce takie tabele stosuje się w ocenie ryzyka zawodowego i w planowaniu działań ograniczających narażenie na hałas (np. organizacja pracy, rozwiązania techniczne, dobór ochronników słuchu). Na egzaminie kluczowe jest uważne sprawdzenie obu nagłówków: dB oraz lat ekspozycji.
