W polskim systemie świadczeń z tytułu choroby występują dwa podstawowe świadczenia: wynagrodzenie za czas choroby (finansowane przez pracodawcę) oraz zasiłek chorobowy (finansowany z ubezpieczenia chorobowego, co do zasady przez ZUS; w niektórych przypadkach wypłacany przez pracodawcę jako płatnika zasiłków).
Dla pracownika, który nie ukończył 50 lat, obowiązuje limit 33 dni wynagrodzenia chorobowego w roku kalendarzowym. Limit jest liczony łącznie dla wszystkich okresów niezdolności do pracy w danym roku, czyli sumuje się wcześniejsze zwolnienia lekarskie (to nie jest limit "na jedno zachorowanie").
W zadaniu podano, że pracownik (35 lat) od początku roku miał już 30 dni zwolnienia lekarskiego. Następnie udokumentował niezdolność do pracy od 04.05.2014 do 12.05.2014, co daje 9 dni absencji.
- Do wykorzystania limitu 33 dni brakuje: 33 − 30 = 3 dni. Za te 3 dni przysługuje wynagrodzenie za czas choroby.
- Pozostała część zwolnienia to: 9 − 3 = 6 dni. Za te 6 dni przysługuje zasiłek chorobowy.
Dlatego poprawne jest rozdzielenie świadczeń na "wynagrodzenie za czas choroby za 3 dni i zasiłek chorobowy za 6 dni".
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, bo: "wynagrodzenie za 9 dni" ignoruje fakt, że limit 33 dni został przekroczony w trakcie zwolnienia; "zasiłek za 9 dni" pomija, że pierwsze 33 dni w roku (dla osób poniżej 50 lat) nadal obciążają pracodawcę; a podział "4 dni i 5 dni" wynika z błędnego policzenia pozostałego limitu lub błędnego liczenia dni niezdolności do pracy.
W praktyce dział kadr powinien prowadzić ewidencję dni choroby w roku kalendarzowym i pilnować momentu przejścia z wynagrodzenia chorobowego na zasiłek chorobowy, aby poprawnie naliczyć listę płac i przygotować dane do rozliczeń z ZUS.