Podczas prac z pestycydami (np. przygotowanie cieczy roboczej i oprysk) pracownik jest narażony przede wszystkim na wdychanie par i drobnych kropelek (aerozolu). Gdy nie stosuje środków ochrony indywidualnej chroniących drogi oddechowe, pierwszym i najbardziej typowym skutkiem jest podrażnienie błon śluzowych nosa oraz górnych dróg oddechowych. Objawia się to m.in. pieczeniem, katarem, kichaniem i uczuciem drapania w gardle.
Odpowiedź "Podrażnienie śluzówki nosa" jest więc najbardziej adekwatna, bo opisuje częsty, szybki efekt narażenia inhalacyjnego w realnych warunkach pracy ogrodniczej.
Pozostałe propozycje są mniej trafne:
- "Poparzenie dłoni" może wystąpić przy kontakcie skóry z preparatem o właściwościach żrących lub silnie drażniących, ale nie jest to skutek uniwersalny dla pestycydów i nie wynika wprost z samego faktu "pracy bez OI" (zależy od substancji i czasu kontaktu).
- "Trwałe odbarwienie skóry" nie jest typowym, częstym następstwem ekspozycji zawodowej na pestycydy w ogrodnictwie; częściej obserwuje się przejściowe zaczerwienienie, świąd lub kontaktowe zapalenie skóry.
- "Otarcie naskórka" to uraz mechaniczny (tarcie, uderzenie), a nie skutek działania chemicznego pestycydu, więc nie pasuje do mechanizmu narażenia.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: aerozol → drogi oddechowe → podrażnienie śluzówek. Dlatego przy opryskach priorytetem jest właściwa ochrona dróg oddechowych, obok rękawic i odzieży ochronnej.
