W przedstawionej sytuacji kluczowe są dwie zasady: (1) wymiar roczny urlopu zależy od stażu pracy, a (2) przy zmianie pracodawcy w trakcie roku urlop w danym roku dzieli się między pracodawców proporcjonalnie do okresów zatrudnienia.
Krok 1: ustalenie rocznego wymiaru urlopu
Pracownik ma 15-letni staż, więc przysługuje mu wyższy roczny wymiar urlopu, czyli 26 dni w skali roku.
Krok 2: ustalenie okresu zatrudnienia u drugiego pracodawcy w 2018 r.
Pracownik podjął pracę 5 września 2018 r. i był zatrudniony do końca 2018 r. Dla urlopu proporcjonalnego przyjmuje się część roku odpowiadającą miesiącom zatrudnienia u tego pracodawcy, czyli wrzesień–grudzień (4 miesiące), co daje 4/12 roku.
Krok 3: obliczenie urlopu proporcjonalnego
26 dni × 4/12 = 8,666... dnia. Wymiar urlopu podaje się w dniach, więc niepełny dzień zaokrągla się w górę do pełnego dnia. Ostatecznie pracownikowi przysługuje 9 dni urlopu u drugiego pracodawcy za 2018 r.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "7 dni" zwykle wynika z policzenia proporcji od 20 dni albo z błędnego zaokrąglenia w dół. Nie odpowiada poprawnej proporcji od 26 dni i zasadzie zaokrąglania.
- "20 dni" to niższy roczny wymiar urlopu (dla krótszego stażu). W zadaniu podano 15-letni staż, więc nie należy go stosować.
- "26 dni" to pełny roczny wymiar, ale u drugiego pracodawcy pracownik przepracował tylko część roku, więc urlop musi być proporcjonalny, a nie pełny.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw zawsze ustal roczny wymiar (20/26), potem policz proporcję do liczby miesięcy pracy u danego pracodawcy i na końcu sprawdź, czy nie trzeba zaokrąglić wyniku do pełnego dnia.
