W ochronie osób i mienia ujęcie osoby jest środkiem wyjątkowym, bo wiąże się z czasowym ograniczeniem wolności, dlatego musi mieć wyraźną podstawę prawną i określony cel.
Odpowiedź "pracownikom ochrony fizycznej" jest prawidłowa, ponieważ to właśnie pracownik ochrony (w ramach realizacji zadań ochronnych) ma prawo ująć osobę stwarzającą w sposób oczywisty bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia oraz dla chronionego mienia, a także osobę dopuszczającą się czynu zabronionego, pod warunkiem że celem jest niezwłoczne oddanie tej osoby Policji. Kluczowe jest tu zarówno wystąpienie realnego, bezpośredniego zagrożenia, jak i obowiązek szybkiego przekazania – nie chodzi o "zatrzymanie na długo" ani o prowadzenie własnych czynności śledczych.
Odpowiedź "członkom służb porządkowych i służb informacyjnych" jest nieprawidłowa w tym pytaniu, bo te służby są kategoriami prawnymi typowymi dla zabezpieczenia imprez masowych, gdzie analogiczne uprawnienia istnieją, ale działają w innym reżimie organizacyjnym i prawnym.
Odpowiedzi "wyłącznie członkom służb informacyjnych" oraz "wyłącznie członkom służb porządkowych" są błędne, bo po pierwsze zawężają krąg uprawnionych do jednej grupy, a po drugie nie odpowiadają podstawowej konstrukcji uprawnienia w ochronie obiektów, gdzie działa pracownik ochrony fizycznej. W praktyce egzaminacyjnej najczęstsza pułapka polega na pomyleniu podobnie brzmiących pojęć i przeniesieniu uprawnień z imprez masowych na ochronę stałą obiektów.
Wskazówka: jeśli pytanie dotyczy ochrony osób i mienia (obiekty, mienie chronione, zadania ochronne), myśl w pierwszej kolejności o uprawnieniach pracownika ochrony. Jeśli pojawia się kontekst stadionu, koncertu, meczu – wtedy analizuje się służby porządkowe i informacyjne.
