W praktyce pierwsza pomoc jest działaniem powszechnym: może (i powinna) ją podjąć każda osoba, która jest świadkiem nagłego zdarzenia, o ile nie naraża siebie i innych na dodatkowe niebezpieczeństwo. Sformułowanie "w ramach posiadanych kompetencji" oznacza, że oczekuje się działań adekwatnych do umiejętności i sytuacji, np. zabezpieczenia miejsca, oceny przytomności i oddechu, wezwania pomocy oraz wykonania podstawowych czynności ratunkowych.
Odpowiedź "każdy członek społeczeństwa." jest poprawna, bo nie trzeba być pracownikiem ochrony zdrowia, aby rozpocząć pierwszą pomoc. W wielu sytuacjach to właśnie szybka reakcja świadka zdarzenia (telefon na numer alarmowy, rozpoczęcie BLS, pozycja bezpieczna) decyduje o przeżyciu poszkodowanego.
Odpowiedź "tylko personel medyczny." jest błędna, ponieważ zawęża obowiązek do wąskiej grupy zawodowej i może prowadzić do groźnego zaniechania przez świadków. Odpowiedź "przeszkoleni wolontariusze PCK." także jest błędna: przeszkolenie zwiększa skuteczność działań, ale nie jest warunkiem jedynym do podjęcia pierwszej pomocy. Odpowiedź "tylko osoba z odpowiednimi kwalifikacjami." myli pierwszą pomoc z działaniami wymagającymi uprawnień; w pierwszej pomocy liczy się działanie na miarę możliwości i szybkie wezwanie służb.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się zwrot "w zakresie kompetencji/możliwości", zwykle chodzi o to, że każdy może działać, ale nie wolno przekraczać swoich umiejętności ani ignorować bezpieczeństwa własnego.
