Pytanie dotyczy dopuszczalnej maksymalnej prędkości prądu powietrza w wyrobiskach wybierkowych. W praktyce wentylacyjnej kopalń prędkość przepływu powietrza jest parametrem, który musi jednocześnie:
- zapewniać skuteczne doprowadzenie świeżego powietrza i usuwanie zanieczyszczeń,
- ograniczać uciążliwości dla pracowników (przeciągi, wychłodzenie),
- nie powodować nadmiernego unoszenia i transportu pyłu w rejonie robót.
Odpowiedź "5 m/s" wskazuje wartość, której nie powinno się przekraczać, czyli typowy limit maksymalny dla tego rodzaju wyrobisk w zadaniu. To oznacza, że w ocenie warunków przewietrzania porównuje się zmierzoną prędkość z wartością graniczną i w razie przekroczenia podejmuje działania organizacyjne lub techniczne.
Odpowiedzi "1 m/s", "2 m/s" i "3 m/s" są liczbami wiarygodnymi jako spotykane prędkości robocze w różnych sytuacjach, ale w tym pytaniu mają rolę dystraktorów: nie stanowią wskazanego w zadaniu progu "nie powinna przekraczać". Typowy błąd polega na wyborze mniejszej wartości, bo intuicyjnie wydaje się "bezpieczniejsza". W pytaniu jednak sprawdzana jest znajomość konkretnego limitu maksymalnego, a nie zasada ogólna, że prędkość ma być możliwie mała.
Wskazówka egzaminacyjna: zwracaj uwagę na sformułowania "nie powinna przekraczać" (pytanie o maksimum) oraz na to, jakiego rodzaju wyrobiska dotyczą wymagania, bo limity mogą się różnić zależnie od miejsca i warunków pracy.
