Warroza to choroba pasożytnicza pszczół wywoływana przez roztocze Varroa destructor. W praktyce pasiecznej do zwalczania warrozy stosuje się m.in. paski zawierające substancję czynną (tu: amitraz), które działają kontaktowo: pszczoły ocierając się o paski rozprowadzają lek w rodzinie.
Kluczowe jest stosowanie preparatu zgodnie z zaleceniami producenta, zwłaszcza w zakresie czasu ekspozycji. Jeśli paski zostaną pozostawione w ulu "na zimę", czyli wyraźnie zbyt długo, roztocza są narażone na długotrwałe, często subletalne dawki. To tworzy presję selekcyjną: przeżywają osobniki o cechach umożliwiających przetrwanie kontaktu z lekiem, a ich potomstwo zwiększa udział takich cech w populacji.
Dlatego poprawna odpowiedź to "narastanie oporności u osobników warroa". "Oporność" oznacza zdolność pasożyta do przeżycia mimo działania substancji leczniczej (spadek wrażliwości na lek). To pojęcie dotyczy roztoczy, nie pszczół.
Odpowiedź "narastanie odporności u osobników warroa" jest pułapką językową: "odporność" kojarzy się z układem immunologicznym, a roztocza nie "uodparniają się" w tym sensie na lek. Odpowiedź "nieprawidłowe ułożenie pokarmu" dotyczy gospodarki zimowej (karmienie, układ zapasów), ale nie jest typowym, bezpośrednim skutkiem zbyt długiego pozostawienia pasków. Odpowiedź "wypryskiwanie pszczół w okresie zimowym" może występować przy różnych problemach rodziny, lecz nie stanowi charakterystycznego, definicyjnego następstwa pozostawienia pasków; w tym pytaniu sprawdzany jest mechanizm rozwoju oporności roztoczy.
Wniosek egzaminacyjny: przestrzeganie czasu stosowania i terminowe usuwanie pasków to element racjonalnej terapii, który chroni skuteczność leczenia w kolejnych sezonach.
