W napadzie drgawek typu grand mal (napad toniczno-kloniczny) pacjent wykonuje gwałtowne, mimowolne ruchy i może upaść lub uderzać o elementy otoczenia. W tej fazie priorytetem jest bezpieczeństwo i ochrona przed urazem, szczególnie urazem głowy. W praktyce oznacza to odsunięcie niebezpiecznych przedmiotów, zapewnienie przestrzeni oraz podłożenie czegoś miękkiego pod głowę lub jej osłonięcie (bez forsowania ruchów pacjenta).
Odpowiedź "ochrona głowy przed urazem." jest poprawna, bo to działanie realnie zmniejsza ryzyko najczęstszych powikłań urazowych napadu, a jednocześnie jest możliwe do wykonania natychmiast i bezpiecznie.
- "podanie tlenu." nie jest zwykle pierwszym krokiem w trakcie aktywnych drgawek. W czasie napadu trudno bezpiecznie utrzymać maskę/ustnik, a priorytetem jest ochrona przed urazem. Tlen bywa rozważany po ustaniu drgawek, gdy ocenia się oddech i saturację oraz stan pacjenta.
- "udrożnienie dróg oddechowych." podczas trwających drgawek może być niebezpieczne (ryzyko ugryzienia, urazu, wkładania czegokolwiek do ust). Ocena i ewentualne udrożnienie są typowe po napadzie, gdy pacjent przechodzi w fazę ponapadową i można bezpiecznie sprawdzić oddech.
- "zminimalizowanie drgawek przez uniesienie kończyn." jest działaniem błędnym: nie przerywa napadu, a próby unieruchamiania lub manipulowania kończynami zwiększają ryzyko urazu (skręcenia, złamania) zarówno u pacjenta, jak i personelu.
Dla egzaminu ważne jest myślenie "co jest pierwsze i co jest najbezpieczniejsze w tej chwili". W napadzie drgawek pierwszeństwo ma ochrona pacjenta przed urazem i obserwacja przebiegu. Kolejne kroki (ocena oddechu, ułożenie po napadzie, ewentualne wezwanie pomocy) zależą od czasu trwania napadu i stanu pacjenta po jego zakończeniu.
