W UMTS (i szerzej w sieciach komórkowych) trzeba odróżnić dwie warstwy identyfikacji: urządzenia oraz abonenta. Procedura "sprawdzania terminala" odnosi się do sprzętu, czyli do tego, czy dany telefon/modem może zostać dopuszczony do pracy w sieci.
IMEI (International Mobile Equipment Identity) jest identyfikatorem fizycznego urządzenia. Weryfikacja IMEI odbywa się przez sprawdzenie go w EIR (Equipment Identity Register). EIR przechowuje wykazy IMEI, typowo w postaci list: urządzenia dozwolone, zablokowane (np. skradzione) i obserwowane/warunkowo dopuszczane. Na tej podstawie sieć może odmówić rejestracji sprzętu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- IMSI + VLR: IMSI identyfikuje abonenta (kartę SIM/USIM), a VLR jest rejestrem lokalizacji/obsługi abonentów. To jest właściwe przy uwierzytelnianiu i obsłudze abonenta, ale nie jest procedurą kontroli tożsamości urządzenia.
- TMSI + HLR: TMSI to identyfikator tymczasowy przydzielany (związany z VLR) dla zwiększenia prywatności i bezpieczeństwa w sygnalizacji. HLR jest rejestrem "domowym" abonenta. Ten zestaw pojęć dotyczy abonenta, nie sprzętu.
- MSISDN: MSISDN to numer telefonu (numer abonenta w sieci), użyteczny w usługach i kierowaniu połączeń. Nie służy do sprawdzania, czy konkretne urządzenie (hardware) jest zablokowane lub dozwolone.
W praktyce egzaminacyjnej kluczowy skrót to: IMEI → EIR (urządzenie), a dla abonenta: IMSI/TMSI/MSISDN → HLR/VLR.