Poprawna odpowiedź: normalizacją.
Opisany proces dotyczy projektowania schematu relacyjnej bazy danych: dzielenia danych na logiczne tabele, ustalania relacji między nimi (np. przez klucze główne i obce) oraz takiego ułożenia atrybutów, aby ograniczyć powtarzanie tych samych informacji w wielu miejscach. Celem jest redukcja redundancji oraz usuwanie niepożądanych zależności, które powodują typowe problemy eksploatacyjne, np. anomalię aktualizacji (trzeba poprawiać tę samą informację w kilku wierszach), anomalię wstawiania lub usuwania.
Normalizacja jest zwykle opisywana przez normalne postacie (np. 1NF, 2NF, 3NF), które stanowią kolejne kryteria uporządkowania danych. W praktyce oznacza to m.in. przenoszenie danych do osobnych tabel (np. dane klienta osobno, zamówienia osobno) i wiązanie ich relacjami, zamiast powielania tych samych pól w wielu rekordach.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- redundancją – redundancja to nadmiarowość danych (powielanie informacji), czyli zjawisko, które normalizacja ma ograniczać. Nie jest to nazwa procesu porządkowania, tylko problem w projekcie bazy.
- weryfikacją spójności danych – weryfikacja spójności to kontrola, czy dane spełniają ustalone reguły (np. format, zakres wartości, zależności logiczne). To działanie walidacyjne, a nie etap organizowania schematu w celu redukcji redundancji.
- weryfikacją integralności referencyjnej – integralność referencyjna dotyczy poprawności powiązań między tabelami (np. czy klucz obcy wskazuje istniejący rekord). Jest to ważne w relacyjnych bazach, ale stanowi mechanizm/zasadę kontroli relacji, a nie nazwę procesu eliminowania nadmiarowych danych poprzez normalizację.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się eliminacja redundancji i niespójnych zależności w strukturze tabel/relacji, to niemal zawsze chodzi o normalizację, a nie o walidację danych czy sprawdzanie kluczy obcych.
