Opis wskazuje na politykę uzupełniania zapasów, w której wielkość partii dostawy jest stała, natomiast termin ponowienia zamówienia zależy od tego, jak szybko zapas jest zużywany. To jest klasyczna metoda stałej wielkości zamówienia (zamawiamy zawsze tyle samo sztuk, a częstotliwość "sama się ustawia" w zależności od rozchodu).
Dlaczego to działa tak właśnie? Jeśli partia jest stała, to przy większym zużyciu zapas szybciej spada do poziomu, przy którym trzeba złożyć kolejne zamówienie (częściej). Gdy zużycie maleje, ta sama partia wystarcza na dłużej, więc zamówienia są rzadsze. Zmienność zużycia wpływa więc bezpośrednio na częstotliwość zamówień, a nie na wielkość partii.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- "stałej częstotliwości zamówienia" oznaczałaby sytuację odwrotną: zamówienia składa się w stałych odstępach czasu (np. co tydzień), a przy zmiennym zużyciu zwykle zmieniałaby się wielkość zamawianej partii, aby pokryć zapotrzebowanie do następnego okresu.
- "harmonogramów" jest zbyt ogólne i nie nazywa konkretnej metody polityki partii/okresu zamawiania; harmonogram może opisywać wiele podejść, ale nie jest tu właściwą nazwą mechanizmu "stała partia, zmienny termin".
- "komponentów" nie jest metodą planowania, tylko określeniem przedmiotu planowania (czego dotyczy plan), więc nie odpowiada na pytanie o nazwę metody.
W praktyce (produkcja maszyn i urządzeń) metoda stałej wielkości zamówienia bywa stosowana np. dla elementów kupowanych w opakowaniach zbiorczych albo gdy dostawca narzuca minimalne partie. Wtedy kluczowe jest poprawne ustawienie punktu ponowienia i czasu dostawy, aby uniknąć przestojów.
