System monitorowania warunków przechowywania powinien działać w takim zakresie, aby żaden z przechowywanych produktów nie znalazł się poza dopuszczalnymi granicami temperatury. Gdy w jednej strefie magazynu składowane są różne towary, zakres monitoringu (i progi alarmowe) wyznacza się tak, by objąć skrajne wymagania całego zestawu produktów.
Z tabeli odczytujemy:
- Produkt A: minimum 15°C, maksimum 25°C
- Produkt B: minimum 5°C, maksimum 10°C
- Produkt C: minimum -5°C, maksimum 5°C
Krok 1: wybieramy najniższą z temperatur minimalnych. Spośród 15°C, 5°C i -5°C najniższa jest -5°C.
Krok 2: wybieramy najwyższą z temperatur maksymalnych. Spośród 25°C, 10°C i 5°C najwyższa jest 25°C.
Wniosek: monitoring powinien obejmować zakres od -5°C do 25°C, bo tylko wtedy obejmuje on pełny zbiór dopuszczalnych wartości wymaganych przez produkty A, B i C.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne?
- Zakres "od 5°C do 25°C" pomija temperatury poniżej 5°C, które są dopuszczalne i wymagane do uwzględnienia przez produkt C (jego minimum to -5°C).
- Zakres "od 15°C do 10°C" jest wewnętrznie sprzeczny (dolna granica jest wyższa niż górna), więc nie może opisywać poprawnego przedziału temperatur.
- Zakres "od 5°C do 10°C" pasuje tylko do produktu B, ale nie spełnia wymagań produktu A (do 25°C) i nie obejmuje minimum produktu C (-5°C).
W praktyce magazynowej takie zadanie odpowiada ustawieniu progów alarmowych rejestratora: dolny próg opiera się na najniższym minimum, a górny na najwyższym maksimum dla towarów w danej strefie.
