W żywieniu dziecka w wieku 2–3 lat "główne źródło energii" oznacza tę grupę produktów, która w typowo zbilansowanej diecie dostarcza największą część dziennej energii i powinna pojawiać się regularnie w każdym dniu. Najczęściej są to produkty zbożowe (np. pieczywo, kasze, ryż, makaron, płatki), ponieważ dostarczają przede wszystkim węglowodanów. Węglowodany stanowią podstawowe paliwo dla pracy mięśni i mózgu oraz ułatwiają zachowanie właściwego rytmu posiłków i sytości.
Odpowiedź "Produkty zbożowe" jest więc poprawna, bo to one najczęściej tworzą bazę posiłków dziecka: śniadań (kanapki, owsianka), obiadów (ryż, makaron, kasze) i podwieczorków. W praktyce opiekunka dziecięca planując jadłospis powinna pamiętać, aby produkty zbożowe były obecne w większości posiłków, najlepiej w wersjach możliwie mało przetworzonych i dopasowanych do możliwości gryzienia dziecka.
- "Mięso i przetwory" to przede wszystkim źródło białka, żelaza i niektórych witamin. Jest ważne, ale nie powinno być "bazą energetyczną" diety, bo nadmierne oparcie jadłospisu na produktach wysokobiałkowych może wypierać inne potrzebne grupy produktów.
- "Mleko i przetwory" dostarczają białka, wapnia i części tłuszczu. To istotny element diety, jednak również nie stanowi głównego nośnika energii w prawidłowo zbilansowanym jadłospisie.
- "Oleje roślinne" są skoncentrowanym źródłem energii i niezbędnych kwasów tłuszczowych, ale ich rola polega na uzupełnianiu posiłków (np. dodatek do surówki), a nie na byciu podstawą diety. Zbyt duży udział tłuszczu kosztem innych grup utrudnia bilansowanie jadłospisu.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się sformułowanie "główne źródło energii", najczęściej chodzi o grupę produktów bogatą w węglowodany, a nie o białko (mięso, nabiał) ani o tłuszcze (oleje), które są ważne, lecz pełnią inną funkcję w planowaniu diety.
