W systemach suchej zabudowy dobór profili zależy od rodzaju konstrukcji. Zestaw CD 60 (profil nośny) oraz UD 30 (profil obwodowy/przyścienny) jest najbardziej charakterystyczny dla sufitów podwieszanych.
W typowym suficie podwieszanym profil UD montuje się na obwodzie pomieszczenia jako prowadzenie i oparcie dla końców profili CD. Profile CD tworzą główny ruszt, do którego mocuje się okładzinę (np. płyty g-k). Gdy stosuje się ruszt krzyżowy (dwukierunkowy), potrzebne są łączniki krzyżowe, które łączą profile CD prostopadle, zapewniając prawidłowy rozstaw i większą sztywność konstrukcji.
Odpowiedź "okładzin ściennych" nie jest najlepszym dopasowaniem, ponieważ okładziny na ścianach często wykonuje się na ruszcie ściennym, gdzie dobór łączników i profili może być inny (w praktyce spotyka się rozwiązania z profilami przeznaczonymi do ścian lub z innym układem mocowań). Odpowiedź "szybów instalacyjnych" również nie opisuje podstawowego i najbardziej typowego zastosowania tego kompletu elementów – szyby bywają wykonywane różnymi metodami, zależnie od wymiarów i wymagań, a sam komplet CD/UD z łącznikiem krzyżowym nie jest ich wyróżnikiem. Odpowiedź "ścian działowych" jest myląca, bo ściany działowe kojarzy się przede wszystkim z profilami ściennymi (inne przekroje i funkcje profili) oraz inną logiką połączeń, natomiast łącznik krzyżowy jest typowym elementem łączenia profili w ruszcie sufitowym.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się para UD + CD oraz element krzyżowy łączący profile, najczęściej chodzi o konstrukcję sufitu podwieszanego (ruszt jednopoziomowy lub krzyżowy), a nie o klasyczną ściankę działową.
