W projekcie wykonawczym kluczowe jest takie dobranie skali, aby rysunek był jednoznaczny dla wykonawcy: granice pól nasadzeń, linie podziału wzoru, ewentualne obrzeża i miejsca sadzenia muszą być przedstawione czytelnie. Im bardziej skomplikowany wzór, tym większa powinna być skala (czyli "bliżej" obiektu na rysunku), aby uniknąć zlewania się linii i symboli oraz aby możliwe było sensowne wymiarowanie.
Dlaczego 1:25?
Skala 1:25 jest skalą "detalową" – pozwala pokazać dużo szczegółów na niewielkim arkuszu. Dla kwietnika o złożonym rysunku jest to praktyczny kompromis: rysunek jest nadal wygodny do użycia w terenie, a jednocześnie zawiera wystarczająco dużo informacji wykonawczych.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- 2:1 – to skala powiększenia (rysunek większy niż rzeczywistość). Stosuje się ją raczej do pojedynczych bardzo małych detali/elementów, a nie jako typową skalę projektu wykonawczego całego kwietnika w terenie.
- 1:200 – skala zbyt mała dla skomplikowanego wzoru; jest bardziej odpowiednia dla planów ogólnych (układ działki/fragmentu założenia), gdzie nie wymiaruje się drobnych podziałów rabaty.
- 1:500 – jeszcze mniejsza skala, typowa dla opracowań bardzo ogólnych. Przy takiej skali skomplikowany wzór kwietnika byłby zwykle nieczytelny i trudny do realizacji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "projekt wykonawczy" oraz "skomplikowany wzór", szukaj skali umożliwiającej pokazanie detalu (np. 1:10, 1:20, 1:25), a nie skali sytuacyjnej (1:200, 1:500).
