Protokół DHCP (Dynamic Host Configuration Protocol) służy do automatycznego dostarczania hostom parametrów konfiguracji sieci. W praktyce oznacza to, że komputer lub inne urządzenie po podłączeniu do sieci może otrzymać z serwera m.in.: adres IPv4, maskę podsieci, bramę domyślną (gateway) oraz adresy serwerów DNS. Dzięki temu administrator nie musi ręcznie konfigurować każdego stanowiska, a sieć jest spójna i łatwiejsza w utrzymaniu.
Odpowiedź "DHCP" jest właściwa, bo dokładnie odpowiada opisowi: host uzyskuje od serwera "dane konfiguracyjne". Typowym efektem działania DHCP jest dzierżawa (lease) adresu oraz przekazanie opcji konfiguracyjnych, takich jak brama sieciowa.
Pozostałe propozycje nie spełniają warunku pytania:
- "NFS" to usługa/protokół udostępniania zasobów plikowych w sieci. Nie służy do przydzielania parametrów IP.
- "RTP" jest używany do przesyłania strumieni audio/wideo w czasie rzeczywistym. Dotyczy multimediów, nie konfiguracji hosta.
- "HTTPS" to bezpieczna wersja HTTP do komunikacji z serwisami WWW. Zapewnia szyfrowanie i uwierzytelnienie połączenia, ale nie realizuje automatycznego nadawania bramy czy adresu IP.
W przygotowaniu do egzaminu warto kojarzyć protokoły z ich rolą: DHCP = konfiguracja, DNS = nazwy, HTTP/HTTPS = WWW, NFS/SMB = pliki, RTP = multimedia. Takie mapowanie ułatwia szybkie, poprawne rozpoznawanie usług sieciowych w testach.
