Pytanie sprawdza znajomość sprzętu kojarzonego z konkretną technologią wychowu matek pszczelich. W praktyce egzaminacyjnej kluczowe jest nie tylko ogólne pojęcie "wychów matek", ale też dopasowanie metody do używanego wyposażenia.
Odpowiedź "koreczkową" jest uznawana za właściwą dla metody Doolittle’a i Pratta, ponieważ w tej metodzie wykorzystuje się rozwiązanie ramkowe związane z osadzaniem elementów (koreczków) i organizacją miejsca do budowy mateczników. To rozróżnia ją od systemów, w których podstawą jest kaseta/komórki do pozyskiwania jaj lub larw bez klasycznego przekładania albo z inną organizacją gniazda.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Jentera" oraz "Nicota" odnoszą się do nazw systemów/rozwiązań sprzętowych kojarzonych z innymi sposobami pozyskiwania materiału do wychowu matek (często systemy kasetowe). Sam fakt, że służą do wychowu matek, nie oznacza, że są przypisane do metody Doolittle’a i Pratta.
- "Sekcyjną" to określenie ramki o innym przeznaczeniu (zwykle kojarzone z konstrukcją podzieloną na sekcje), które nie stanowi typowego, nazwowego elementu tej metody.
Wskazówka do nauki: przed egzaminem warto stworzyć krótką ściągę porównawczą: metoda → rodzina wychowująca → narzędzie/ramka → produkt końcowy (mateczniki/matki). Takie mapowanie ogranicza mylenie metod klasycznych z nazwami komercyjnych systemów.
