W aparacie fotograficznym obiektyw (zwykle wieloelementowy, ale opisywany zasadą jak soczewka skupiająca) ma za zadanie utworzyć ostry obraz rzeczywisty w określonej płaszczyźnie, którą jest matryca światłoczuła albo klisza. Dlatego schematy promieniowania w takich zadaniach najczęściej pokazują promienie główne przechodzące przez element skupiający i przecinające się w płaszczyźnie obrazu.
Odpowiedź "aparatach fotograficznych" pasuje do układu, w którym kluczowe jest powstanie obrazu w miejscu rejestracji – bezpośrednio za układem optycznym.
- "rzutnikach" – rzutnik również może tworzyć obraz rzeczywisty, ale istotą jest projekcja na ekran w pewnej odległości. W typowych schematach rzutnika często akcentuje się źródło światła, kondensor i ekran projekcyjny; interpretacja zależy od szczegółów rysunku.
- "lornetkach" – lornetka jest przyrządem obserwacyjnym. Użytkownik ogląda obraz przez okular, więc końcowy obraz odbierany przez oko jest zwykle obrazem pozornym. Dodatkowo występują pryzmaty odwracające/"składające" tor optyczny, co odróżnia ją od prostego schematu obrazowania na detektor.
- "mikroskopach biologicznych" – mikroskop klasyczny składa się z obiektywu i okularu, czyli co najmniej dwóch stopni obrazowania. Schematy promieni dla mikroskopu pokazują zwykle powiększenie kątowe i pośredni obraz tworzony przez obiektyw, a nie jedynie pojedynczy etap rejestracji obrazu.
W praktyce egzaminacyjnej warto zwracać uwagę na to, gdzie powstaje obraz końcowy (detektor/ekran/oko) oraz czy w torze występuje jeden czy dwa stopnie obrazowania. To pozwala odróżnić aparat od lornetki i mikroskopu, nawet gdy wszystkie wykorzystują elementy skupiające.
