W opisanej sytuacji podopieczny porusza się drobnymi kroczkami, nie odrywa nóg od podłoża i potyka się o dywaniki. To wskazuje na podwyższone ryzyko upadku wynikające zarówno ze sposobu chodzenia, jak i z przeszkód w otoczeniu. Dlatego kluczowe są dwa równoległe działania: modyfikacja środowiska oraz dobór bezpiecznego obuwia.
Odpowiedź "usunięcie dywaników z podłogi, zaproponowanie noszenia pełnego obuwia na chropowatej podeszwie" jest trafna, bo eliminuje bezpośrednią przyczynę potykania (luźne dywaniki) oraz zwiększa stabilność chodu. Chropowata podeszwa zmniejsza ryzyko poślizgu, a pełne obuwie lepiej trzyma stopę, ograniczając "uciekanie" obuwia i ryzyko zahaczenia o podłogę.
U osoby z cukrzycą szczególnie ważna jest także ochrona stóp. Chodzenie boso sprzyja otarciom i urazom, które mogą zostać późno zauważone, a wsuwane kapcie lub klapki częściej powodują niestabilność i gorszą kontrolę ustawienia stopy.
- "Zastąpienie dywaników wykładziną dywanową, zaproponowanie noszenia gumowych klapek…" – wykładzina może nie rozwiązać problemu, a klapki są mało stabilne i łatwo o potknięcie.
- "…zaproponowanie chodzenia boso" – zwiększa ryzyko urazów stóp i nie poprawia stabilizacji.
- "…zaproponowanie noszenia wsuwanych kapci" – kapcie wsuwane mogą się zsuwać i sprzyjać zahaczaniu, co nie wspiera bezpiecznego chodu.
W praktyce opiekun medyczny powinien łączyć ocenę ryzyka w domu (usuwanie przeszkód) z edukacją podopiecznego o bezpiecznych nawykach i wyposażeniu.
