Przeciążenie instalacji elektrycznej oznacza pracę obwodu przy zbyt dużym prądzie w stosunku do wartości znamionowych/dopuszczalnych elementów (przewodów, złącz, zabezpieczeń, odbiorników). Typowo wynika to z podłączenia zbyt wielu odbiorników do jednego obwodu albo z przeciążenia pojedynczego urządzenia. Skutkiem bywa nadmierne nagrzewanie przewodów i osprzętu, a w konsekwencji ryzyko uszkodzeń i pożaru; dlatego stosuje się zabezpieczenia nadprądowe (np. bezpieczniki, wyłączniki nadprądowe), które mają zadziałać przy przekroczeniu prądu.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź: "przekroczeniu prądu znamionowego instalacji"? Ponieważ definiuje ona istotę przeciążenia jako zjawiska prądowego (nadprądowego): prąd jest zbyt duży w danym obwodzie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "bezpośrednim połączeniu dwóch faz instalacji" – to opis zwarcia (zwarcia międzyfazowego). Zwarcie powoduje zwykle bardzo duży prąd, ale jego istotą jest powstanie niezamierzonej drogi o małej impedancji między przewodami, a nie "za duże obciążenie odbiornikami".
- "nagłym wzroście napięcia elektrycznego w sieci ponad wartość znamionową" – to definicja przepięcia, czyli zjawiska napięciowego. Przepięcie dotyczy napięcia, a nie przeciążenia prądowego.
- "wystąpieniu w instalacji fali przepięciowej po wyładowaniu atmosferycznym" – to także przepięcie (atmosferyczne) i fala udarowa; nie opisuje przeciążenia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "przekroczenie prądu" – myśl o przeciążeniu/nadprądzie. Jeśli pojawia się "wzrost napięcia" lub "piorun" – to przepięcie. Jeśli jest "połączenie faz/przewodów" – to zwarcie.
