Stopień sprężania to stosunek objętości cylindra, gdy tłok jest w dolnym martwym położeniu, do objętości, gdy tłok znajduje się w górnym martwym położeniu. Jest to kluczowy parametr konstrukcyjny silnika tłokowego i wpływa m.in. na sprawność oraz przebieg spalania.
W silnikach o zapłonie iskrowym (ZI) mieszanka paliwowo-powietrzna jest zapalana iskrą świecy. Zbyt wysoki stopień sprężania w takim silniku zwiększa skłonność do spalania stukowego (samozapłonu części mieszanki przed zainicjowaniem płomienia przez iskrę). Z tego powodu konstrukcyjnie stosuje się stopnie sprężania typowo niższe niż w silnikach o zapłonie samoczynnym.
Odpowiedź "od 8 do 14" jest prawidłowa, bo odpowiada typowym wartościom spotykanym w silnikach benzynowych w praktyce motoryzacyjnej. Pozostałe przedziały (od 14 do 20, od 20 do 26, od 26 do 32) są zbyt wysokie jak na klasyczne silniki ZI i częściej kojarzą się z silnikami ZS (dieslowskimi) lub z innymi zastosowaniami/specyficznymi konstrukcjami, gdzie warunki zapłonu i spalania są inne.
Jak unikać pomyłek na egzaminie:
- Zapamiętaj rozróżnienie: ZI zwykle niżej, bo musi unikać spalania stukowego.
- Nie myl stopnia sprężania z ciśnieniem sprężania (to różne wielkości).
- Jeśli widzisz bardzo wysokie zakresy, traktuj je jako typowe "dystraktory" dla diesla.
