W druku cyfrowym (w typowym ujęciu: z pliku bezpośrednio na podłoże) kluczową cechą jest to, że nie wykonuje się i nie zakłada tradycyjnych form drukowych. W technikach formowych, takich jak offset, konieczne jest przygotowanie formy (np. płyty) i jej zamontowanie w maszynie, aby możliwe było przeniesienie obrazu. Druk cyfrowy eliminuje ten etap, co skraca przygotowanie i ułatwia produkcję krótkich serii oraz personalizację.
Odpowiedź "zakładania form drukowych" jest więc poprawna, bo dotyczy elementu charakterystycznego dla druku konwencjonalnego, który w cyfrowym procesie nie jest wymagany jako standardowy etap przygotowania.
Pozostałe czynności nadal są potrzebne organizacyjnie i technologicznie:
- "określenia formatu wydruku" – urządzenie i system sterowania muszą znać format pracy (np. ustawienia impozycji, rozmiar arkusza/podłoża, marginesy, obszar zadruku). Bez tego łatwo o błędy pasowania do podłoża lub nieprawidłowe ustawienia toru papieru.
- "określenia wielkości nakładu" – liczba kopii wpływa na czas pracy, kolejkę zadań, plan zużycia materiałów (papier, toner/tusz) i kontrolę jakości. Brak tej informacji utrudnia realizację zlecenia.
- "uzupełniania zasobników papieru" – przed drukiem trzeba zapewnić dostępność odpowiedniego podłoża. Nawet jeśli sama technologia nie wymaga form, to fizyczny materiał musi być poprawnie załadowany i zgodny ze specyfikacją.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach porównujących techniki druku szukaj słów-kluczy typu forma drukowa, płyta, naświetlanie – są one typowe dla druku formowego, a ich brak lub "brak konieczności" często prowadzi do odpowiedzi związanej z drukiem cyfrowym.
