Próba ciśnieniowa (szczelności/wytrzymałości – zależnie od procedury) polega na napełnieniu instalacji medium testowym i podniesieniu ciśnienia do wartości próbnej, a następnie obserwacji spadku ciśnienia oraz ewentualnych wycieków. Aby wynik był miarodajny, instalacja musi pozwolić na osiągnięcie i utrzymanie ciśnienia próbnego przez wymagany czas.
Odpowiedź "odłączyć zawór bezpieczeństwa" jest poprawna, ponieważ zawór bezpieczeństwa jest zaprojektowany do otwierania przy określonym ciśnieniu (dla warunków normalnej pracy), aby chronić instalację przed nadmiernym wzrostem ciśnienia. W czasie próby ciśnieniowej ciśnienie testowe bywa wyższe niż próg zadziałania zaworu. Jeśli zawór pozostałby podłączony, mógłby się otworzyć i upuścić medium, przez co:
- nie udałoby się uzyskać wymaganego ciśnienia próbnego,
- spadek ciśnienia nie wynikałby z nieszczelności, tylko z działania zaworu,
- test mógłby zostać błędnie uznany za niezaliczony lub w ogóle niewykonalny.
Pozostałe propozycje nie pasują do etapu przed próbą:
- "podłączyć zawór zwrotny" nie jest typową czynnością przygotowawczą do próby samej w sobie; zawór zwrotny pełni inną funkcję (zapobieganie cofaniu przepływu), a jego montaż nie rozwiązuje problemu osiągnięcia ciśnienia próbnego.
- "wykonać izolację termiczną" jest błędne w kolejności robót: izolacja utrudnia wykrywanie i lokalizację wycieków oraz może ulec zawilgoceniu przy nieszczelnościach. Z praktyki montażowej izoluje się po pozytywnym wyniku próby.
- "zakleić kanały i bruzdy" odnosi się do robót budowlanych/wykończeniowych (zakrywanie instalacji). Próba powinna być wykonana wcześniej, zanim instalacja zostanie ukryta.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się czynności "wykończeniowe" (izolacja, zakrywanie), zwykle są one wykonywane po próbie. Natomiast przed próbą usuwa się lub odłącza elementy, które mogłyby zadziałać przy wyższym ciśnieniu albo zostać uszkodzone.
