W mieszaninach różnych gatunków węgla (materiał sypki, ziarnisty) najważniejsze jest pobranie próbki reprezentatywnej, czyli takiej, która odzwierciedla skład i uziarnienie całej partii, a nie tylko warstwy wierzchniej. Dlatego stosuje się zgłębnik – narzędzie pozwalające pobrać materiał z określonej głębokości/objętości, ograniczając błąd wynikający z segregacji ziaren (drobne mogą osiadać inaczej niż grube).
Po pobraniu próbki mieszaniny, aby ocenić parametr istotny dla przygotowania wsadu do koksowania, wykonuje się analizę sitową. Sitowanie pozwala wyznaczyć rozkład uziarnienia (udział frakcji), co ma znaczenie dla dalszego prowadzenia procesu oraz stabilności jakości wsadu.
Odpowiedź z "czerpakiem i analizą sitową" jest mniej właściwa, ponieważ czerpak zwykle pobiera materiał głównie z powierzchni lub z łatwo dostępnego miejsca, co zwiększa ryzyko niereprezentatywności (zwłaszcza przy mieszaninach, gdzie może występować segregacja). Odpowiedzi z "aspiratorem" oraz "dmuchawą przemysłową" są nietrafne, bo są to urządzenia związane z przepływem gazów/powietrza, a nie standardowe narzędzia do pobierania prób materiałów stałych. Z kolei "analiza na zawartość siarki" dotyczy składu chemicznego, a nie oceny uziarnienia, więc nie odpowiada celowi wskazanemu w pytaniu.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: jeśli pytanie dotyczy mieszaniny materiału sypkiego i poprawności przygotowania wsadu, kluczowe jest reprezentatywne próbkowanie oraz metoda badania właściwa dla wskazanego parametru (tu: uziarnienia).
