Opłata produktowa dotyczy tych rodzajów opakowań, dla których przedsiębiorca nie osiągnął wymaganego minimalnego poziomu recyklingu. Poziom recyklingu liczy się według wzoru:
(masa opakowań poddana recyklingowi masa wprowadzonych do obrotu) 0 100%.
Dla odpowiedzi "z aluminium." z tabeli odczytujemy: wprowadzono 32
000 kg, poddano recyklingowi 15
320 kg, a minimalny poziom wynosi 51,0%. Obliczenie daje 15
320/32
0000×0100% = 47,875%, czyli wynik jest poniżej 51%. To oznacza niespełnienie wymagania i powstanie obowiązku wniesienia opłaty produktowej.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ dla tych materiałów wymagane minima zostały osiągnięte:
- "z drewna." 00145
000/645
0000×0100% 0≈022,5%, a wymagane minimum to 16,0% 0→ spełnione. - "z papieru i kartonu." 00990
500/1
530
0000×0100% 0≈064,7%, a minimum to 61,0% 0→ spełnione. - "z tworzyw sztucznych." 0093
400/374
0000×0100% 0=025,0%, a minimum to 23,5% 0→ spełnione.
W praktyce (także w pracy magazynowo-logistycznej) ważne jest poprawne przypisanie mas do właściwych kolumn i porównanie wyniku z progiem minimalnym. Najczęstsza pułapka to wybór materiału "trudniejszego" w recyklingu bez sprawdzenia liczb albo pomylenie logiki: opłata jest za niespełnienie poziomu, nie za samo wprowadzenie opakowań.