Koszt jednostkowy wytworzenia informuje, ile kosztuje wytworzenie jednej sztuki (jednego wyrobu) w danym miejscu i czasie. W produkcji masowej, gdy wytwarza się jednorodne wyroby, najczęściej stosuje się prostą kalkulację podziałową:
koszt jednostkowy = koszt całkowity / wielkość produkcji
W tym zadaniu kluczowe są dwie czynności:
- Wybranie właściwego wydziału – należy brać dane wyłącznie dla wydziału II (nie mieszać ich z danymi wydziału I).
- Wybranie właściwych wielkości – do licznika trafiają koszty wytworzenia na wydziale II w maju, a do mianownika liczba wyrobów wytworzonych na wydziale II w maju.
Po wykonaniu dzielenia (i ewentualnym zaokrągleniu zgodnie z poleceniem/standardem zadania) otrzymuje się wynik 22 zł. To oznacza, że przeciętnie w maju wytworzenie jednej jednostki wyrobu na wydziale II kosztowało 22 zł.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "Wynosi on 20 zł" – to typowy skutek pomylenia danych (np. użycia wartości z innego wydziału, z innego wiersza tabeli albo niewłaściwego mianownika) lub błędu rachunkowego w dzieleniu.
- "Jest wyższy niż na wydziale I." – to stwierdzenie porównawcze nie jest wartością kosztu jednostkowego. Nawet jeśli koszt na wydziale II faktycznie byłby wyższy, polecenie wymaga konkretnej kwoty.
- "Jest taki sam na obu wydziałach." – podobnie jak wyżej: brak tu obliczonej wartości. Dodatkowo równość kosztów między wydziałami nie wynika z samej informacji o produkcji masowej; trzeba ją wykazać obliczeniami.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach z tabelą zawsze zaznacz (np. podkreśl w brudnopisie) który wydział i który miesiąc są podstawą obliczeń. Minimalizuje to ryzyko użycia danych z niewłaściwej kolumny.
