W tej sytuacji przedsiębiorstwo kupiło towary i otrzymało fakturę z terminem płatności 14 dni. Dla nabywcy faktura zakupu nie oznacza, że ma on coś "do otrzymania", lecz że ma coś do zapłaty sprzedawcy/dostawcy. Z tego powodu kwota z faktury jest ujmowana jako zobowiązanie z tytułu dostaw i usług (zobowiązanie handlowe wobec dostawcy).
Istotne jest rozróżnienie dwóch par pojęć:
- Zobowiązanie – firma jest dłużnikiem i będzie regulowała płatność w przyszłości.
- Należność – firma jest wierzycielem i oczekuje zapłaty od kontrahenta.
Tu firma ma zapłacić w ciągu 14 dni, więc występuje zobowiązanie. Dodatkowo termin 14 dni jest terminem krótkim, typowym dla rozliczeń handlowych, dlatego klasyfikowanie tego jako "długoterminowe" jest błędem wynikającym z mylenia kryterium czasu (długoterminowe zwykle wiąże się z horyzontem powyżej roku).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Zobowiązanie długoterminowe" – nie pasuje do terminu 14 dni; zobowiązania długoterminowe dotyczą znacznie dłuższego horyzontu spłaty.
- "Należność długoterminową" – błędny jest już sam kierunek rozrachunku: przy zakupie towarów i fakturze do zapłaty firma nie ma należności, tylko dług wobec dostawcy.
- "Należność z tytułu dostaw i usług" – taka należność powstaje typowo przy sprzedaży (gdy odbiorca ma zapłacić firmie), a nie przy zakupie (gdy firma ma zapłacić dostawcy).
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zadaj sobie pytanie: "Kto komu ma zapłacić?". Jeśli my mamy zapłacić – to zobowiązanie; jeśli nam mają zapłacić – to należność. Dopiero potem oceniaj, czy jest to krótko- czy długoterminowe.
